Delen kan via je browser. Dank daarvoor !

Oosterse sterhyacint
Scilla siberica

Goed te herkennen aan
de blauwe (zelden witte), knikkende, stervormige bloemen én de vroege bloei.



Bloeiperiode in maart en april.
Zeldzaam tot zeer zeldzaam.
Hoogte 10 tot 25 cm.
Doorsnede van de bloem 6 tot 14 mm.
Behoort tot de stinsenplanten.
Ook als tuinplant.



Oosterse sterhyacint heeft 2 tot 4 breed lijnvormige bladeren met een gekapte spitse top. Na de bloei groeien de bladeren nog verder uit.



De knikkende bloemen hebben 6 bloemdekbladen (geen aparte kroon- en kelkbladen), 6 meeldraden en 1 stijl.



Ze groeit op voedselrijke grond in loofbossen, vooral op buitenplaatsen.



De bloeiwijze is een eenzijdige tros van 1 tot 5 (meestal 2 of 3) knikkende bloemen aan het einde van de stengel.



De bloemdekbladen wijken vanaf de basis uiteen en hebben in het midden een donkere streep.


Vergelijkbare soorten
Er zijn meerdere vroeg bloeiende bolgewassen met blauwe bloemen, zoals grote en kleine sneeuwroem en vroege sterhyacint. Oosterse sterhyacint heeft als enige knikkende bloemen en is daar goed aan te herkennen.





Bewerkte botanische illustratie
van oosterse sterhyacint (Scilla siberica).
Het origineel is van M.E. Eaton; Addisonia, vol. 16: t. 516 (1931).



Delen kan via je browser. Dank daarvoor !